Gloria (Leuven)

Onze blog bestaat nog maar een aantal maanden, en bovendien weet quasi niemand over het bestaan ervan. Toch blijft het vreemd dat een van onze favoriete bistro’s, Gloria, tot op heden niet op de website prijkt. We zijn er namelijk ondertussen een zestal keer gaan eten en werden nooit teleurgesteld. Ook gisteren trokken we richting de Arnould Nobelstraat om van de heerlijke calamares en smaakvolle steak te genieten. We werden daarbij vergezeld door Tom, Annes broer, en zijn vriendin Jana.

Gloria werd door dezelfde restaurateur opgericht dan diegene die Lust, eveneens in het centrum van Leuven gelegen, uitbaat. Gloria wordt als bistro omschreven, maar wij noemen het eigenlijk altijd ons favoriete ‘restaurant’ omdat het eten er gewoon enorm lekker is. Dat brengt ook enkele kleinere luxeproblemen met zich mee, want ikzelf neem altijd exact hetzelfde hoofdgerecht: een steak (wit-blauw), saignant gebakken, met pepersaus en frietjes. Openen doen we echter steeds met de zelfgemaakte calamaresringen, waar een lekker tartaarsausje wordt opgediend. Dit fingerfoodgerecht wordt ook altijd samen met brood geserveerd en daar zitten steeds vier kleine stukjes pitabrood bij, dat lekker wordt opgesmukt met zout en olijfolie. Een heerlijke start van de avond die je nooit mag laten liggen.

In het kader van de blog nam Anne het heft in handen; zij verkoos de skrei met spinazie en graanmosterdpuree. Een gedurfde gok, maar ze werd ervan verzekerd een perfect gefileerde kabeljauw op haar bord te krijgen. Skrei is namelijk een gewone kabeljauwvis gevangen tijdens de migratietocht tussen de Barentszee en het noorden van Noorwegen waar de vis eitjes gaat droppen (dankuwel Wikipedia <3!). Het hoofdgerecht smaakte haar ongelooflijk hard. Het werd gepimpt met bladerdeegbalkjes en het stukje dat ik mocht proeven, smolt als sneeuw voor de zon op mijn tong weg. Hemels! Mijn steak stelde niet teleur en zo was het hoofdgerecht geslaagd. Niet dat we anders hadden verwacht, maar het is toch even het vermelden waard.

Voor het eerst besloten we in Gloria een dessert te nemen. Het gezelschap was leuk, de gesprekken boeiend en dus tafelden we zeer uitgebreid. Ik was ondertussen serieus aan het zweten, misschien zaten we iets te dicht bij de keuken, dus mijn keuze stond vast: een dame blanche. Anne dacht hiervan te mogen mee-eten, wat uiteraard zelden of nooit in mijn woordenboek staat, dus nam zij hetzelfde. Deze vielen wel iets kleiner uit dan verhoopt. De chocoladesaus was heerlijk, het vanille-ijs ook, maar het mochten net iets grotere bolletjes zijn. Ach, het einde van de wereld is het niet. We hebben een heerlijke, culinair hoogstaande avond beleefd, en daar draait het om.

Recente Berichten

Recente Reacties

    Archieven

    Categorieën

    Meta

    Anne en Michael Written by: