Vapiano (Eindhoven)

Na een ochtendje wellness in het prachtige Pullman-hotel en aansluitend nog wat winkelstraatjes te hebben doorkruist, begonnen de maagjes stilaan te knorren. De avond ervoor wandelen we reeds langs het toen lege Vapiano, maar ’s middags was daar heel wat meer leven in de brouwerij.

We zeggen wel vaker dat goede bistro’s en restaurants altijd volk trekken, en dat mensen zien eten altijd een goed teken is, dus wandelen we zonder torenhoge verwachtingen binnen. We werden vriendelijk onthaald en zochten ons een tafeltje recht tegenover de open keuken. Of je nu antipasti, pasta of pizza wil, je kan je keuze aan eenzelfde toog bestellen en nadien weer afhalen. Bij het binnenkomen krijgt iedereen bovendien een soort bankkaart waarop je individuele aankopen in het restaurant worden geregistreerd. Iedereen kan apart gaan aanschuiven en bij het buitengaan reken je samen of apart af.

Als voorgerecht namen wij trouwens bruschetta. An sich waren dit gewoon twee stukjes geroosterd stokbrood met rucola, kerstomaatjes, mozzarella en basilicum, maar lekker was het zeker wel. Daarna scheidden onze wegen, want Anne had zin in pasta, terwijl ik sowieso een pizza wilde. Wie bij Vapiano pizza wil eten, krijgt een soort draadloos alarmpje dat begint te piepen wanneer jouw specifieke pizza, in mijn geval Diavolo, klaar is. Pasta’s worden wel onmiddellijk klaargemaakt, dus met een beetje pech sta je een tiental minuten te wachten, terwijl ik rustig aan tafel mocht plaatsnemen tot het piepen begon.

Mijn pizza was echt overheerlijk. Licht pikante salami, verse paprikareepjes en rode ajuin bovenop lekkere zelfgemaakte tomatensaus en uiteraard smeuïge mozzarella. Annes pasta, gamberetti e spinaci, bestond uit grote gamba’s, huisgemaakte pesto, room, verse spinaziebladen en kerstomaatjes. Ook zij kreeg iets pittigs voorgeschoteld en mijn pizzakorst moet er na verloop van tijd aan geloven om haar mond te blussen. Afsluiten deden we met een ongezien zware chocoladecake, terecht Death by chocolate gedoopt, en tiramisu. Ik vond de tiramisu licht teleurstellend. In een toch niet al te klein rond glaasje zat amper één minuscuul stukje langer vinger en daardoor ontbrak de koffiesmaak ook volledig. Daar is ruimte voor verbetering, maar de andere gerechten en vooral het totaalconcept zijn zeker een aanrader. Met één voorgerecht, twee hoofdgerechten, twee desserts en vier drankjes betaalden we uiteindelijk amper € 40, geen cent te veel.

Recente Berichten

Recente Reacties

    Archieven

    Categorieën

    Meta

    Anne en Michael Written by:

    Be First to Comment

    Geef een reactie

    Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *